Bloc Party ‘Two More Years’ (MSTRKRFT remix) | indierock | 4.8 MB

De nieuwe single van Bloc Party – ‘The Prayer’ – is pas uit, en hun nieuwe album ‘A Weekend In The City’ verschijnt op 5 februari, terwijl het debuut van MSTRKRFT ('The Looks’) drie weken later de Europese platenzaken zal binnenscheuren: redenen genoeg dus om deze remix nog eens vanonder de gigantische modderspatten en het aangekoekte dieselstof te halen.

MSTRKRFT is de Daft Punk-vererende outfit van Jesse F. Keeler, oftewel de helft van wijlen Death From Above 1979, dat zichzelf vorig jaar opblies omdat ze het beu waren dat Josh Homme van Queens Of The Stoneage avond na avond het bier in hun kleedkamer kwam opzuipen.

Naar goeie DFA ’79-traditie houden Jesse F. Keeler en zijn maat Al-P het supersimpel. Wat handclaps-uit-een-doosje en een vette, naar tattoo-shops en opgeblonken chroom stinkende basriff: dat is alles wat de heren nodig hebben om het refrein van ‘Two More Years’ van zijn wavey luchtje te verlossen, onze pure-pop-wijzer diep in het rood te doen uitslaan, en het gedroomde excuus af te leveren om uw verstand eens 5 minuten idle time te gunnen.

Gepubliceerd door hs om 05:30 am | Permalink | Reacties (1)

Grizzly Bear ‘Knife’ (Girl Talk remix) | mash-up | 5.37 MB

Onze vorige entry – die song van Arctic Monkeys met Destiny’s Child achter de microfoon – stond nog maar nauwelijks on-line met een zijdelingse verwijzing naar Girl Talk erin, en hopla, de patente lui bij Pitchfork postten deze übercoole remix van een van de mooiste tracks op Grizzly Bears vorig jaar verschenen ‘Yellow House’.

De re-interpretaties, mash-ups, sloopwerken en verbouwingen van Gregg Gillis – de man achter Girl Talk – zijn telkens weer vette opgestoken middelvingers in de richting van de copyright-advocaten van de grote platenlabels: in deze fijnproeversversie van ‘Knife’ dient hij gefileerde reepjes Grizzly Bear op met een royale portie Clipse erbij (lees: een volledig refrein én een compleet couplet van de hitsingle ‘Wamp Wamp’), netjes op smaak gebracht met fakke vlijmscherpe beats. Nog zo’n remix of twee, en Girl Talk mag op ons verjaardagsfeestje plaatjes komen draaien.

Meer Girl Talk: ‘Hold up’ en ‘Bounce That’ op de Illegal Art-website.

Gepubliceerd door hs om 02:56 am | Permalink | Reacties (0)

Arctic Monkeys vs. Destiny’s Child ‘Bum Breath’ | mash-up | 6.4 MB

Speciaal voor u, lezer, omdat u ‘Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not’ van de Arctic Monkeys onlangs tot de beste internationale cd van 2006 verkoos, hebben we deze mash-up opgesnord, waarin niet Alex Turner, maar de dames van Destiny’s Child de vocals voor hun rekening nemen in een Arctic Monkeys-lied. Oké, oké, we weten het: mash-ups zijn so 2003 (al heeft Girl Talk vorig jaar flink zijn best gedaan om een revival aan te zwengelen), maar volgens ingewijden zou dit een van de betere exemplaren van 2006 zijn, en we kunnen ons niet voorstellen dat u toch ook niet een heel klein beetje een liefhebber bent van Beyoncé & co. (of toch minstens van hun posters).

Mash-ups zijn ruwweg op te delen in twee categorieën: de creatiefste bootleggers voegen fragmenten, baslijnen, drumloops of koortjes van vier, vijf of zelfs zes songs samen om zo een volledig nieuwe track te creëeren (didactisch materiaal: ‘Don’t Hold Back, Sweet Jane’ van Go Home Productions met stukjes Chemical Brothers, Velvet Underground, U2, MARRS en die dekselse Sugababes erin). Veel vaker echter wordt de muziek van track 1 onder de zanglijn van track 2 geplakt tot ongeveer tweederden in de mash-up de zanger(es) van track 1 toch nog inpikt, en er een soort duetje ontstaat.

‘Bum Breath’ is zo’n mash-up van het type 2: de heer Oli Clifford gooide ‘Mardy Bum’ van de Poolapen en ‘Lose My Breath’ van Destiny’s Child in de mix, en – jawel, hoor - het sassy gehijg en de smachtende “ooooohhhh”’s van de Destiny’s gedijen wonderwel in het gezelschap de puntige gitaren van uw favoriete Mercury Prize-winnaars, en de timing van Oli zit lekker. We bet even you will look good on the dancefloor, wanneer de deejay vrijdagavond ‘Bum Breath’ door de speakers jaagt, en anders kan u altijd nog doen alsof u familie van Borat bent. Eeeezzz nice!

Gepubliceerd door hs om 06:17 am | Permalink | Reacties (4)

The Besnard Lakes ‘And You Lied To Me’ | epische indierock | 6.73 MB

Uit het land van The Arcade Fire, Wolf Parade en Godspeed You Black Emperor! heeft ons nu ook The Besnard Lakes bereikt, jawel, nóg een epische popband met een paar sets opvallende stembanden en veel volk op de loonlijst. Wat we van hun tweede cd – 'The Besnard Lakes Are The Dark Horse' (release: 20 februari) – in z’n geheel vinden, daar zijn we na amper twee luisterbeurten nog niet uit, maar er zitten zeker een paar tracks tussen, die tot het mooiste behoren van wat we de laatste maanden gehoord hebben.

‘And You Lied To Me’ is er daar een van: de sfeer, het tempo, Jace Laseks stemgeluid, de losse eb-en-vloed-structuur, een licht-psychedelische nevel en die verschroeiende gitaarsolo – letterlijk àlles aan deze song doet ons denken aan Low die Pink Floyd coveren, ergens in open lucht, in de wildernis, heel diep in de nacht, wanneer het vuur bijna uit is (maar met een paar forse stroomgenerators in de buurt, die hard nodig zijn om die gitaarmuur overeind te houden). Luister en huiver bij zoveel woeste schoonheid.

Gepubliceerd door hs om 12:26 pm | Permalink | Reacties (0)