« maart 2007 | Hoofdpagina | mei 2007 »

24 april 2007

Tom Wolf

Wie het begin van de jaren negentig nog bewust heeft meegemaakt - yep: ik ben van '79 en klink niettemin als een oudstrijder uit de Eerste Wereldoorlog - herinnert zich vast de muziek van Tom Wolf. En dan heb ik het niet over de in een 'vreugdevuur der ijdelheden' ontvlammende New Yorkse schrijver Tom Wolfe (met extra e), wél over de Gentse singer-songwriter. (Eerlijkheid gebiedt mij te vermelden dat het niet mijn bedoeling was om Belgische artiesten te bespreken op deze blog. Ik maak dus voor één keer een uitzondering. Waarom? Omdat het mijn verdomde plicht is. Waarom? Lees vooral verder.)

Te beluisteren op 's mans MySpace-pagina: 'Kinky When She Kisses' uit de cd 'Stomp' (uit 1992), geproduceerd door Jean-Marie Aerts. Vandaar de hevige hevige dub-invloed, me dunkt. Maar denk die laatste even weg en u ontdekt een heerlijke, aan Elvis Costello verwante song.

Maar zoals ik al zei: het is mijn verdomde plicht u te wijzen op 'To Hear Odessa Sigh' and 'Badlands', twee songs - wat zeg ik: twee parels! - uit 'For Mods Only', een prachtig album dat waarschijnlijk nooit het daglicht zal zien. En neem mij gerust op mijn woord: dat is een misdaad.

'To Hear Odessa Sigh' was in 2005 een zomerhit op Radio 1. En terecht: met behulp van vibes, orgeltjes en een fifties-koortje ('pop-choo-wadee-wadee') doet Wolf het inderdaad zomeren in Odessa. Let ook op de stokkende beatbox-zang in de breaks. 

Een tussen Hitchcock-filmmuziek en prepared piano twijfelende clavecimbel trekt de prachtige ballade 'Badlands' op gang. Wat wordt hier verteld? Geen flauw idee, maar het klinkt ondraaglijk mooi. Mocht dit nummer een Franse tekst hebben gehad, dan was het veertig jaar geleden al historisch erfgoed geweest bij onze zuiderburen. Toch is er geen reden om rouwig te zijn over de Engelse tekst: 'Slowly, Easy Colliding...' - ik begin spontaan mee te neuriën met de dame die de achtergrondstem verzorgt.

Voorts wacht ik vol ongeduld op een nieuwe plaat van Tom Wolf, liefst eentje die gewoon in de winkelrekken te vinden is.

Philip Bosschaerts/Mintzkov

23 april 2007

Handsome Furs: Dumb Animals

In afwachting van de opvolger voor 'Apologies to The Queen Mary' - het zeer fijne debuut van Wolf Parade uit Montreal, Canada - mag u nu al reikhalzend uitkijken naar dat van Handsome Furs, een duo bestaande uit WP-zanger/gitarist Dan Boeckner en zijn lief Alexei Perry. Check bijvoorbeeld 'Handsome Furs Hate This City' op hun MySpace-pagina: kurkdroge kartonnen beats uit een oude ritmebox met een fijne streep electronica en Boeckner's heerlijke stem erover.

Voorts valt ook nog 'Sing! Captain' te beluisteren en te downloaden via de Said the Gramophone-blog, maar onze absolute favoriet is het slepende, naar Arcade Fire en 'Fade to Grey' van Visage zwemende 'Dumb Animals': beluister hier de demoversie of bekijk hier de ronduit schitterende videoclip.

En kruis 22 mei aan in uw agenda: dan kunt u bij uw platenleverancier namelijk terecht voor 'Plague Park'.

(kt)

 

11 april 2007

The Motifs

Brekend nieuws: het mooiste liedje van de wereld heet ‘Jour de Fete’. Het is gratis te beluisteren op de MySpace-pagina van The Motifs. Het gaat over een droom en het zal uw leven veranderen. Geen dank!

Alle vier de nummers op www.myspace.com/themotifs - en dus ook de meerstemmige oeh's en aah's, de gitaarbegeleiding, het glockenspiel, de keyboards én dat ronde ding met metalen cirkeltjes waarvan ons de naam even ontsnapt - zijn het werk van ene Alexis, 22 en afkomstig uit Australië. 100% juist gezongen en retestrak is het allemaal niet, maar wat de koortjes aan zuiverheid missen krijgt u terugbetaald in kippenvel.

Luister één keer en laat om de twee maten verrassen door een allerliefst orgeltje, door coole handclaps, door engelachtige belletjes en de allerzoetste harmonieën. Luister drie keer en u zult voortaan uw dagelijkse portie ‘Jour de Fete’ komen halen. Het stop-start-refrein is bittersweetness itself: ‘But I don't know why, a piece of the sky was blue and the rest was grey.’ En dan hebt u de blokfluitsolo nog niet gehoord!

Kortom: ideaal voor het slapengaan, ongemeen geschikt om mee op te staan, en verschrikkelijk om te missen als er even geen computer in de buurt is.

In de kelders van het internet zitten trouwens een tweetal gratis mp3’s van deze fijne Myspace-ontdekking verborgen. Laat u niet verrassen wanneer The Motifs officieel debuteren!

Lies Lorquet/Mintzkov

02 april 2007

International Sex Park

'We are living in a porno-culture': zo verwelkomen de heren van International Sex Park u op hun MySpace-pagina. 'Dat opent perspectieven,' zie ik u denken. Maar niets is minder waar: wie hippe (maar helaas ook saaie) sex-electro verwacht, of desnoods geile Prince-funk, komt bedrogen uit.

Het trio International Sex Park (en nee, er is géén gelijknamige film) bedient zich van een standaard, voornamelijk akoestische bezetting (bas, drums en gitaar) en verspreidt een vuil, gehavend klankbeeld dat we sinds Violent Femmes niet meer hebben mogen ervaren. Maar waar Gordon Gano’s agressieve vrouwen zich loslieten op het spectrum van de onzekere jongerenpoëzie - existentiële pubertwijfels en geschifte gevoelens incluis - focussen deze heren op de volgende stap in het prille leven. De existentiële twijfels en geschifte gevoelens zijn gebleven, maar daar komen nu nog mislukte studies en dito toekomstperspectieven bovenop. Kom dat tegen! Geen reden tot paniek, zullen ze gedacht hebben, laten we maar gewoon leuke songs over schrijven.

Het geweldige ‘The Universe Is Expanding’ leunt op een bassriff die geleend is van de Pixies; zanger Leland Leichman klinkt als de oudere, ietwat lijzig én verveeld klinkende buurjongen van Kurt Cobain ten tijde van ‘Bleach’. Enig onderzoek leert ons trouwens dat deze band niet uit $eliba¢ity, East Singapore komt maar net als Cobain uit Washington, USA.

'Fucky Sucky’ dan: een tantrische, hypnotiserend trage riff neemt ons mee naar een plek waar Sting en The Police nooit gearriveerd zijn. Echt mooi is het nummer niet te noemen, wél veel interessanter dan het universum van voornoemde Gordon Sumner. ‘The scars on my hands are from love and money’ zingt Leichman; beelden van trailer parks en eenzame momenten voor de tv verschijnen op ons netvlies.

'It’s been six months since you’ve been my girl, oh lord what a mess', zo opent tenslotte 'Training Wheels'. Harmony Korine's film 'Gummo' is misschien een al te genereuze vergelijking, maar qua sfeer komt hij alleszins dicht in de buurt.

Place to be voor de komende weken: het International Sex Park, of course!

Philip Bosschaerts (Mintzkov)

Check ook: www.myspace.com/lelandleichman