Die Jason Mraz, met zijn strohoed en zonnebril (wtf?), zou vooral de annalen ingaan als hij-die-speelde-waar-het-droog-was-toen-het-nat-was. Niets daarvan! De Marquee had een príma opener aan de Johan Vansummeren van uw favorietenlijstje.

Wat vond Humo?

Playlist

Mudhouse (Gypsy MC)
Mr. Curiosity
Dynamo of Volition
Remedy (I Won't Worry)
Life is Wonderful
Curbside Prophet
You and I Both
I'm Yours

Het optreden

De Amerikaanse James Blunt, zo hebben de Britten Jason Mraz voor het gemak gedoopt. Mis! Mraz, half bohémien, half stand-upper, grossiert in springerige doch doordachte koffiehuispop à la Dave Matthews - met een toefje weemoed on the side. Goeie zanger ook, wiens stem moeiteloos allerlei toonladders op- en affladdert. En hoewel hij thuis in de States op een bijna perverse adoratie mag rekenen, was ook het onthaal van de nuchtere waterkiekens in de Marquee best warm te noemen - vanaf het eerste nummer gingen de handjes op mekaar en de jongemeisjesstemmen de hoogte in. Maar was het nu pose of passie? Als we ons zijn passage morgenvroeg nog herinneren, laten we het u weten.

Hoogtepunt

'Remedy (I Won't Worry)', over de plas zijn grootste hit, werd door Mraz slim geïnjecteerd met allerlei vocale capriolen een gretig meegezongen flard 'Wonderwall'. Ook het Polaroidmoment achteraf werd gesmaakt.

 

Quote

Witzen en wijsheden bij de vleet. Heeft u even? 'I've got the best damn band in the music scene' - Mraz speelde solo. Nog eentje, geplukt uit 'Life Is Wonderful': 'It takes no time to fall in love/But it takes you years to know what love is'. En tot slot: 'Op het einde van dit festival zullen vooral de herinneringen aan je vrienden doorwegen, dus geef ze een pakkerd, knijp in hun kont en zabber aan hun oor!' We onthouden u de geile Lily Allen-allusies.

 

Foto's